Cadeau voor je schoonzus

Het cadeau waar iedereen bij zit

Een cadeau voor je schoonzus wordt zijdelings beoordeeld, tegen alles wat er in datzelfde uur wordt uitgepakt. Je eigen zus zit erbij. Je schoonmoeder ook, en die heeft vorig jaar iets in dezelfde prijsklasse gekocht en weet nog precies wat.

Dat klinkt vermoeiend en het komt neer op één praktische regel: hou het niveau binnen de familie gelijk. Niet hetzelfde, en al helemaal niet hetzelfde ding in een andere kleur, maar wel dezelfde hoeveelheid moeite. Een zichtbaar gat in welke richting dan ook is het enige dat mensen echt opmerken.

Het voordeel: dit is een van de weinige schoonfamilierelaties waarin je écht persoonlijk mag zijn. Ze is een gelijke, geen autoriteit, en een cadeau waaruit blijkt dat je haar smaak kent leest als vriendelijkheid, niet als aanmatiging.

Je mag iets kopen dat ze zelf zou uitkiezen

Bij een schoonmoeder speel je op zeker. Bij een schoonzus mag je op precisie spelen.

Draagt ze goud, koop dan goud: dat je het hebt gezien is het halve cadeau. Heeft ze het sinds die vakantie twee jaar geleden over zelf pasta maken, dan is die machine geen gimmick maar bewijs dat je hebt geluisterd. Leest ze, koop dan het boek dat ze noemde, niet een boek over het genre waarin ze leest.

Het risico is niet dat je te persoonlijk wordt. Het risico is dat je persoonlijk wordt over het verkeerde: kopen voor de versie van haar die bestond toen jullie elkaar leerden kennen, in plaats van voor degene die inmiddels van baan is gewisseld, is verhuisd of is gestopt met drinken.

De appgroep de dag erna

De bedankjes komen de volgende ochtend binnen. Zij noemt bij naam wat ze van jou kreeg als het specifiek was, en schrijft 'dank voor alles' als dat niet zo was. Dat is het hele beoordelingssysteem.

De cadeaus die bij naam genoemd worden, verwijzen naar iets dat ze zelf hardop heeft gezegd: de geboortesteen van de baby van maart, de pastamachine, de kaars in de geur die ze telkens opnieuw koopt. De cadeaus die opgaan in 'alles' zijn de badsets, de willekeurige kaars, het koekjesblik.

Ze hoeft niet in extase te zijn. Ze moet het kunnen benoemen.

Waar het geld naartoe moet

€25 tot €50 is de gewone bandbreedte voor een verjaardag of kerst, met een uitloop naar €75 bij een mijlpaal of de eerste kerst na een bruiloft.

Zit je in een familie die lootjes trekt of met een lijstje werkt, hou je dan precies aan die afspraak in plaats van er stilletjes overheen te gaan. Te veel uitgeven in een systeem dat juist bedoeld is om alles gelijk te houden, levert een ongemak op dat de hele middag blijft hangen.

Ken je haar nog nauwelijks, steek het geld dan in kwaliteit in plaats van in aantal: één goed ding verslaat een pakket vol kleine dingen, want zo'n pakket leest als op afstand uitgekozen.

Wat averechts werkt

Niet: iets over haar lichaam of haar plannen. Geen afslankproducten, geen grappen over kinderen, geen kleding in een maat die je hebt gegokt.

Niet: hetzelfde als wat je je eigen zus gaf. Familieleden vergelijken, en identieke cadeaus lezen als één winkelrondje voor twee mensen die op hetzelfde lijstje stonden.

Niet: iets dat alleen werkt als ze voor altijd bij je broer of zus blijft. Gemonogrammeerde sets zijn een weddenschap, en eentje die slecht veroudert als hij niet uitkomt.

Niet: doorgeven binnen de familie. Iemand weet nog waar het vandaan kwam, en die iemand is meestal je schoonmoeder.